Ενα μικρό μέρος της ηλιακής ενέργειας φθάνει στη Γη και από αυτήν μια ελάχιστη ποσότητα απορροφάται με τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης. Αυτή η μικρή ποσότητα ηλιακής ενέργειας είναι αρκετή για να θέσει σε κίνηση το «γήινο οικοσύστημα» ή «γεωσύστημα». Το γήινο οικοσύστημα δεν είναι παρά ένα σύνολο μικρότερων οικοσυστημάτων τα οποία θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε υποσύνολα του γήινου οικοσυστήματος. Οι διεργασίες της ζωής σε κάθε οικοσύστημα εξαρτώνται από τη ροή της ενέργειας και τους βιολογικούς γεωλογικούς και χημικούς κύκλους. Η ισορροπία στους κύκλους αυτούς είναι ασταθής και αποτέλεσμα συνεχών και λεπτών διεργασιών.
Στο παρελθόν, συνέβησαν μεγάλες αλλαγές στο γεωσύστημα, χωρίς την παρέμβαση του ανθρώπου π.χ. παγετώνες, εκρήξεις ηφαιστείων κ.ά. Η πληθυσμιακή αύξηση του ανθρώπου και η ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση φυσικών πόρων επέφερε αλλαγές στους βιογεωχημικούς κύκλους και επιδείνωσε την αστάθεια. Οι αλλαγές αυτές δεν ήταν πάντα τις ίδιας βαρύτητας, καθώς εξαρτώνταν από το τεχνολογικό και το πολιτισμικό επίπεδο του. Οι άνθρωποι, μέρος του γεωσυστήματος, αναπτύσσουν ένα τεχνητό υποσύστημα: το οικονομικό. Στόχος του είναι η παραγωγή υλικών αγαθών ή η παροχή υπηρεσιών που ικανοποιούν τις ανθρώπινες ανάγκες ή επιθυμίες. Αυτό παρεμβαίνει στους βιογεωχημικούς κύκλους, φυσικούς μηχανισμούς και διεργασίες, θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή. Είναι λοιπόν αναγκαίο σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, να προσδιορίσουμε τα συστήματα, τις σχέσεις που τα συνδέουν και τον τρόπο που αυτά συνδέονται με τις ανθρώπινες κοινωνίες. Με άλλα λόγια:
Με ποιο τρόπο και στη βάση ποιων αξιών διαχειρίζεται ο άνθρωπος τα φυσικά αποθέματα – πόρους του γεωσυστήματος;
Πώς ένα σύστημα που εμπεριέχει τα φυσικά αποθέματα θα το διαχειριστεί ο άνθρωπος - οι ανθρώπινες κοινωνίες - με τους κανόνες και τις αρχές που υπαγορεύει η έννοια «αειφορία»;
Πώς και πότε το συνολικό σύστημα (φυσικό ή τεχνητό) χαρακτηρίζεται βιώσιμο;
Ποια «αγωγή» θα αλλάξει αντιλήψεις, στάσεις και συμπεριφορές που αφορούν στον καταναλωτισμό, ο οποίος χαρακτηρίζει τους πολίτες των οικονομικά αναπτυγμένων χωρών;
Μέσω ποιας Περιβαλλοντικής Παιδείας θα διασφαλίσουμε ένα ευχάριστο και υγιεινό περιβάλλον για τις επόμενες γενιές;
Οι σχέσεις μεταξύ των φυσικών συστημάτων και των συστημάτων που επινόησε ο άνθρωπος είναι πολύ σοβαρές για να τις αφήσουμε στην τύχη. Οφείλουμε να τις γνωρίóουμε και να τις αξιολογήσουμε με μεγάλη προσοχή. Οι εισροές π.χ. που δέχεται η πόλη μας όπως και κάθε πόλη (νερό, υλικά, τρόφιμα, καύσιμα κ.ά.), οι εκροές που παράγει (υγρά, στερεά, αέρια απόβλητα κ.ά.) και η διαχείριση των εισροών και των εκροών, είναι η πρώτη μας προσέγγιση καθώς χαρακτηρίζει την κοινωνική – πολιτισμική μας οργάνωση. Η γνώση, η περιγραφή, η ερμηνεία και η κριτική θεώρηση των συστημάτων που συγκροτούν τη λειτουργική δομή της πόλης μας αποτελούν τη μεθοδολογική προσέγγιση των προγραμμάτών μας.
«Περιβαλλοντική Αγωγή - Εκπαίδευση: Εκπαίδευση για τη βιωσιμότητα». Αυτός είναι ο χαρακτήρας των προγραμμάτων που υλοποιούνται στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ελευθερίου - Κορδελιού.
Κάθε φορέας, οργανισμός έχει ευθύνη. Και εμείς έχουμε τη δική μας ευθύνη: να παράγουμε και να αναδείξουμε νέες αντιλήψεις που αφορούν στην αειφορία, τη βιωσιμότητα, την Περιβαλλοντική Παιδεία, που είναι και το ζητούμενο.
